06 Haziran 2012

Sevgili oğlum,

Evet, oğlum diyorum sana ilk defa, bugün erkek olduğunu öğrendik. O kadar heyecanlıydı ki, dün gece doğrudürüst uyuyamadım bile.. Amniyosentez için, bu işin uzmanı olan Atıl Yüksel'e gittik. Önce, ikili test ve diğer sonuçları inceledi, sonra ultrasonda uzun uzun baktı sana. Organlarına, ellerine, ayaklarına, burnuna, ensene, omurlarına.. Bunların herbiri olabilecek sorunlarla ilgili bilgi veriyormuş. Sende çok şükür hiçbir anormallik görmedi,' %99 herşey yolunda' dedi. Biz gene de o %1 lik risk için amniyosentez yaptırdık. Sana dokunmadan, iğneyle, içinde bulunduğun sıvıya dökülen hücrelerinden aldılar. Tabii bu işlemin de 1000'de 3 riski var. Plesenta delindiği için, sıvının boşalması ve düşük gibi.. O yüzden şimdi 3 gün yatmam gerekiyor. N'olur dayan, tut o sıyıvı orada, biliyorum sen çok güçlü bir çocuksun, bunu da atlatacaksın. Şimdi sana 3 gün yatmam çok garip gelecek, hareketli olmama o kadar alıştın ki,'n'oluyo' diye düşüneceksin muhtelelen. Merak etme, annen iyi, sadece dinleniyor :)
Bu arada, geçen haftayı yani 4. ayı, 59 kiloda tamamladım ama bu bir haftada ne olduysa 1 kiloya yakın alıp, 60 kiloya çıktım. Şimdi biraz dikkat edeceğim bakalım, 1 hafta spor da yasak, iyice kilo almayayım.

28 Mayıs 2012

Bir haftayı daha geçirdik, 3 gün sonra tam 4 aylık olacaksın. Ondan sonraki 1 ay çok büyük gelişme göstereceğini, çok çabuk büyüyeceğini söylüyorlar, bakalım doğru mu..
Şimdiye kadar her şey harika gidiyor. Hala hiç yorgunluk hissetmiyorum. Her gün spor yapmaya devam ediyorum. Sadece koşuyu 15 dakikaya indirdim, daha çok yürüyorum. Pilates ve yogaya devam. Ayrıca seni rahatlıkla normal doğurabilmek için, pelvis kaslarımı güçlendirecek egzersizleri de yapmaya başladım bayağıdır, umarım faydasını görürüz. Kilo artışım da normal gidiyor. 3,5 - 4 kilo aldım şimdiye kadar. 58,5 - 59 arası değişiyor kilom ama hala insanlar anlamıyor hamile olduğumu. Bana kalsa bayağı karnım çıktı ama tabii hala normal bir sürü insandan daha az olduğu için kimse inanmıyor. Bir de galiba iyi kamufle ediyorum. Eeee tabii, annenin işi bu :)

İşte şu anda tam da böyle görünüyoruz;

21 Mayıs 2012

Geçen cuma ikili test sonucumu aldım. Tahmin ettiğim gibi iyi çıktı. Şimdi 6 Hazirandaki amniyosentezi bekliyoruz. Karnımdan iğneyle, senin içinde bulunduğun sıvıdan alacaklar. Bu sırada da seni detaylı bir şekilde görebileceğiz. En heyecanlı kısmı ise, büyük ihtimalle cinsiyetini öğrenecek olmamız. Aslında bazı bebeklerin daha önce de belli oluyormuş ama sen henüz göstermedin bize :) Şimdiden bir sürü kız ve erkek isimleri bulduk. Eğer kızsan ismin belli gibi ama söylemeyeceğim, sürpriz olsun :)

17 Mayıs 2012

Bugün sana ilk kötü haberini veriyorum maalesef. 99 yaşındaki canım anneannem, bugün, yani sen tam 3,5 aylıkken vefat etti. Uzun zamandır çok acı çektiği için, kurtulduğuna seviniyorum ama gene de insanın sevdiği birini kaybetmesi çok acı. Umarım sen bunu mümkün olduğunca geç tecrübe edersin. Anneannemi göremeyecek olman, daha doğrusu onun seni göremeyecek olması çok üzücü ama hayat bu, birileri gidiyor, birileri geliyor. Artık bizi koruyup kollayacak daha çok meleğimiz var..

Iste bu da sevgili anneannem ve kucağında ben. Hic tanıyamayacaksın, bari resmini gör. Onun ölümünü ve senin gelişini paylaştığım postu okumak istersen de buraya bakabilirsin.

15 Mayıs 2012

Dün gene doktor randevumuz vardı, senin ense kalınlığını ölçmek için bayağı bir uğraştı adamcağız, çünkü ters pozisyonda duruyordun :) Önce karından baktı, göremeyince rahimden. Böylece bir çok açıdan görmüş olduk seni, bir sürü de yeni fotoğrafımız oldu. Sonra ikili test için benden kan aldılar, umarım iyi çıkar sonuç. Gerçi ben hissediyorum senin iyi ve sağlıklı olduğunu ama tabii hislerim yetmiyor.

13 Mayıs 2013

Bugün benim ilk anneler günüm!
Herkes arıyor, tebrik ediyor, çok heyecanlı! Hele seneye bugünü birlikte kutlayacağımızı düşünmek daha da heyecanlı..

10 Mayıs 2012

11 günlük tatilimiz bitti, çok güzel gezdik birlikte. Amcamın doğumgününü kutladık, kuzenlerle takıldık, ormanda bol bol yürüyüş yaptık, bisiklete bindik, neredeyse bütün Berlin'i yürüdük, çok güzel yemekler yedik, alışveriş yaptık, harikaydı yani kısaca. Kendime bir sürü sen iyice ortaya çıktığında giyebileceğim kıyafetler aldım. Hoş zaten şimdiden ortaya çıkmaya başladın, artık eski pantalonlarımın hiçbirini giyemiyorum nerdeyse.. Neyse, seyahatimiz çok güzel geçti, bana hiç zorluk çıkartmadın. Ne midem bulandı, ne yorgunluk hissettim, arada bir ayakta kalmaktan belim ağrıdı, o kadar. Zaten şimdiye kadar bana hiç eziyetin olmadı ki senin, o yüzden şimdiden seni çok seviyorum. Bu arada hala 57,5 kiloyum.

Blogda bir sürü Berlin fotoğrafı var, buradan bakabilirsin. İşte bu da amcamların bahçede çakilenlerden bir tanesi